Ongerepte natuur, heerlijke rust en veel afwisseling zijn de bijzonderheden van dit kwaliteitspad.
We beginnen bij het sportterrein in Aichelberg en volgen het bord Bollenhut en de gele ruit naar de locatie Am Waldrand. Daar slaan we linksaf de Schulweg in, waar onze wandelschoenen meteen het zachte, rustgevende oppervlak van dit prachtige pad kunnen ervaren. Onmiddellijk daarna moeten we een klein weggetje oversteken om het pad naar de locatie Neue Äcker te vervolgen.
Na het oversteken van de kleine weg naar Hünerberg, verrukken een prachtige weide en een zeer opvallende blokhut aan de rand van het bos onze ogen. Het aangename bospad brengt ons naar een bezienswaardigheid uit de begintijd van de watervoorziening in het Zwarte Woud, het waterreservoir. Het is de moeite waard om hier een kijkje te nemen op de informatieborden. Daarna wordt het een beetje avontuurlijk als de paden ons door het midden van het bos leiden. Let altijd goed op de markeringen. Het pad eindigt op een bospad.
Bij de wegwijzer Wolfsbruck slaan we linksaf richting Meistern, waar de vlakte zich opent en het dorp ons begroet. Hier bieden de grote droombank en een paar andere banken de mogelijkheid voor een korte pauze. Aan de overkant wijst de wegwijzer Dreispitz ons in de richting van het Kälbertal. Natuurlijke paden maken wandelen een plezier. We moeten nog één keer de weg oversteken en dan zijn we terug in de pure natuur. Lichte dennenbossen bieden steeds weer uitzicht op het Sprollenhaus in het dal.
We lopen maar een klein stukje over een bospad tot we bij de wegwijzer Kälbersteige komen. Deze wijst ons erop dat we scherp rechtsaf een steil aflopend holle weg in moeten slaan en de borden met de Bollenhut en de ruit van de Schwarzwaldverein blijven volgen. Ook hier ervaren we absolute rust. Bij het pompstation moeten we het advies opvolgen om de doodlopende weg te nemen, want daar kunnen we ons vergapen aan het pompstation van de watervoorziening in het Zwarte Woud en van de informatieborden leren wat een geweldige prestatie de mensen hebben geleverd om de bergdorpen van water te voorzien.
We lopen terug door de weide en beginnen met het hoogtepunt van de tocht, het Kälbertal. Ongerepte natuur en altijd langs het kabbelende beekje de Kälberbach laten ons onze zintuigen de vrije loop en ervaren het unieke van de natuur. Het bos opent zich steeds weer en weelderige weiden verrukken onze ogen. Soms grazen er runderen met hun kalveren, wat alles nog idyllischer maakt. We steken de beek Kälberbach over via een bruggetje en lopen nu aan de andere kant van de beek over prachtige, zachte paden naar de bron Kälberquelle.
Pure idylle. Nu is een pauze meer dan verdiend. De Kälberbach leidt ons nu naar ons volgende punt, de Knochenschüttler. Dit punt dankt zijn naam aan de tijd dat mensen nog met karren en wagens over hobbelige paden reden en er veel gerommeld en geschud werd. Na deze steile klim kunnen we even uitblazen op het vlakke bospad om onze volgende bestemming, de Fliegerhütte, te bereiken.
We komen uit het bos en een adembenemend panorama ligt voor ons. Op de voorgrond kijkt de Aichelbergkerk met zijn scheve toren ons tegemoet en in de verte zien we duidelijk de Schwäbische Alb. Als je de tocht nu wilt onderbreken, is het vanaf hier nog maar een klein stukje naar het startpunt, de parkeerplaats bij het sportveld. Anders gaan we verder het bos in bij de wegwijzer Am Flugplatz, waar we opnieuw over een heerlijk zacht pad door een mystiek bos lopen.
Als we bij een bospad komen, gaan we rechtsaf en lopen een heel klein stukje over de blauwe ruit naar de wegwijzer Eitele, waar we vervolgens weer linksaf de gele ruit opgaan. Nu gaan we rechtdoor, maar na een korte tijd moeten we opletten, want ons pad leidt nu langs de bosrand naar een grote rustplaats, de Gottscheerbrunnen. Speeltoestellen en bankjes nodigen uit voor een gezellige pauze. We lopen dan rechts langs het Schützenhaus, steken links de weg over en volgen onze wegwijzers weer over zachte paden. Het volgende waypoint is Harter Rain, dat met de bron Kleinenenzquelle onze volgende bestemming duidelijk aangeeft.
Eenmaal in het dal bij de Kleinenenzquelle wegwijzer, gaan we linksaf en dan snel rechtsaf een pad in dat ons naar de bron zal brengen. Het water komt diep uit de berg en klatert in de vallei. Een prachtige plek die ons de diepte van de natuur laat voelen. We klimmen over stenen verder de vallei in en klimmen dan weer omhoog over een bospad. Na een tijdje leiden de markeringen ons via een steil pad naar beneden het dal in en genieten we van dit prachtige dal op weidepaden, aan het einde waarvan een cultureel monument uit de raftingtijd op ons wacht in de vorm van de Neubachstüble. Informatieborden brengen het verleden van de mensen uit de regio weer tot leven. Bankjes en tafels nodigen ons uit om hier nog een pauze in te lassen voordat we aan de laatste klim beginnen.
Hier letten we goed op de bewegwijzering, want meteen na de watertoren gaan we scherp linksaf en dan meteen weer rechtsaf, via steile, oude zandstenen trappen het bos in. Zachte grond, bosbessenstruiken en weelderig groen mos maken de klim zeer aangenaam. Het bos wordt al snel dunner en het plateau komt in zicht. Bij de Harzer Bäume moeten we even rondkijken in het bos, want op sommige grote dennenbomen zijn nog sporen te zien van het oude bosberoep, de Harzer. Nu gaan we bijna rechtstreeks richting Aichelberg. We passeren het terrein van de Pirschweg en komen de voormalige herberg Grüner Baum tegen. We lopen nog een paar meter door deze rustige plek volgens de borden en na een korte tijd keren we terug naar ons beginpunt.
