Balzer Herrgott-Runde, Gütenbach

Maak zeker een omweg naar de Hexenlochmühle.

Mensen maken deel uit van de natuur. En op de lange termijn - dat moeten we ondanks alle technische vooruitgang toegeven - is zij superieur aan ons. Nergens in ZweiTälerLand is dit zo duidelijk te zien als bij de Balzer Herrgott. Maar eerst dit.

Gütenbach ligt aan de rand van het ZweiTälerLand. Aan het boveneinde van de Teichschlucht-kloof begin je de dag met een lichte klim. Het pad voert je uit de dalbodem omhoog naar de parkeerplaats Balzer Herrgott. Een lichte afdaling brengt je vervolgens naar een smaller wordende bergrug.

En daar is het. In het midden van een machtige oude wilgenboom. De Here God van Balz. Gehuld in een beschermende mantel van voortdurend groeiende boomschors. En: de stenen Christusfiguur kijkt vanuit de hartvormige behuizing de wereld in.

Nog steeds in gedachten duik je over een voetbreed pad de kloof van de Wilde Gutach in. Maar boomwortels en stenen eisen je volledige aandacht op en brengen je terug naar het hier en nu. En je realiseert je dat je je alleen veilig over heuvel en dal kunt bewegen als je de natuur volledig omarmt. Naar beneden op het bospad dat halverwege de steile helling loopt. De Wilde Gutach ruist beneden.

Een wegwijzer wijst je de weg naar de Hexenlochmühle. Het molenrad is een wereldberoemd fotomotief. En zeker een omweg waard - vooral omdat er versnaperingen verkrijgbaar zijn.

De rustplaats bij de boerderij Behahof onder de Rappenfels is ook prachtig gelegen. Dit is ook het laagste punt van de wandeling. De steile dalhellingen komen dichterbij. Het historische pad vanuit Neukirch slingert zich steil omhoog. Je wint snel hoogte. De Friedrichsfelsen, ooit een uitkijkpunt, is nu omgeven door bomen. Een eenzame boerderij aan de Neukircher Brend. Je respect voor de mensen die hier wonen groeit. Steile hellingen, koude winters, eenzaamheid. De boeren kunnen hier alleen samen met de natuur overleven.

Nog een afdaling. Naar beneden naar de Bregenbach en dan weer omhoog in de zacht glooiende dalen. Nu kun je de uitgestrektheid van het landschap voelen en diep ademhalen. Steek nog een klein bos over en dan kun je de huizen van Gütenbach al zien. Het pad loopt bijna ontspannen over de bergweiden langs de bosrand omlaag naar het dorp.

Stevige schoenen, eventueel wandelstokken