Het ligt ongeveer 1,2 kilometer boven de wijk Tiefenhäusern ten westen van de B 500 op een hoogte van 920 meter en heeft een oppervlakte van 4,7 hectare. Het werd in 1951 uitgeroepen tot natuurreservaat.
Vroeger - het laatst tijdens de wereldoorlog van 1914/18 en af en toe tot 1950 - werd hier turf gestoken door boeren.
Het plantendek van het veen is rijk en interessant in alle seizoenen. Een specialiteit is de"vleesetende" zonnedauw.
De legende van het Tiefenhäusern veen
De waterpoelen - de "Gumpen" in het veen en de frequente witte mistwolken in de lente en herfst prikkelen gemakkelijk de verbeelding: op de plaats van het huidige Tiefenhäuserner Moor stond ooit een klooster, dat op mysterieuze wijze in de diepte zou zijn gezonken. Sindsdien wordt er gezegd dat er drie wit gesluierde nonnen rond middernacht rondlopen, in het gezicht spugen van mensen die te laat thuiskomen, voorbijgaande geliefden bang maken en dan met luide klaagzangen weer in het veen verdwijnen. Soms wordt een witte dame gezien die uit de heide oprijst, langs de weg loopt en weer verdwijnt. Een vrachtwagenchauffeur beweert ook deze spookverschijningen te hebben waargenomen.