Westweg-Etappe 04: Unterstmatt - Alexanderschanze

Grinden is de naam die gegeven is aan de kale, hoge heideplateau's op de heuveltoppen van het noordelijke Zwarte Woud. Ze zijn in de middeleeuwen ontstaan door intensieve begrazing en overwoekerd met borstelgras, heide en bergdennen. Tegenwoordig worden de graslanden behouden door gerichte ontginning en een opleving van de veehouderij.

Vanuit Unterstmatt slingert een smal pad naar de herberg Ochsenstall en klimt dan omhoog naar de machtige televisietoren op het hoogplateau van de Hornisgrinde, de hoogste berg van het noordelijke Zwarte Woud. De kleine Bismarcktoren staat op het hoogste punt van het plateau. Aan het zuidelijke uiteinde van het veen, boven de Mummelsee, richtte de Schwarzwaldvereinigung in 1910 de grote Hornisgrinde-toren op, die sinds 2005 na de terugtrekking van de Franse militairen weer toegankelijk is voor bezoekers.

Achter de mystieke Mummelsee loopt de Westweg over de hellingen van de Altsteigerskopf, die door de storm Lothar zijn kaalgeslagen. De gezellige Darmstädter Hütte is een verleidelijke plek om te stoppen voor een hapje eten. Iets minder dan een kilometer verderop schittert het donkere Wildmeer in het Bannwald als een van de ogen van het noordelijke Zwarte Woud. Het natuurcentrum in Ruhestein geeft levendige uitleg over de geschiedenis van het Grindenlandschap, dat zich op een typische manier presenteert op de vlakke Schliffkopf (1.055 m). De onvoorstelbare kracht waarmee de storm Lothar met kerst 1999 over het Zwarte Woud raasde, kan worden bewonderd op het Lotharpad. Het kleine rondlopende pad klimt over de omgewaaide bomen en kruipt door het weer opduikende kreupelhout. De Röschenschanze bij het toevluchtsoord en de Alexanderschanze uit de 18e eeuw getuigen van heel andere stormachtige tijden in het noordelijke Zwarte Woud.